«پاسخ خداوند»
س-آیا ممكن است كسی خدا را بخواند و خداوند به او پاسخی ندهد؟
ج-مگر خدای مرده و موهوم را. خدای زنده، حاضر و حقیقی پاسخ میدهد، حتّی پیش از آن كه خوانده شود.
س-خداوند چگونه پاسخ میدهد؟
ج-او در زندگیت به نحوی حضور خود را آشكار خواهد نمود. این پاسخ خداوند است. وقتی كه خداوند نیازت را، نیاز مادی، ذهنی، روانی و معنویات را جواب میدهد، پاسخت را داده. وقتی اتفاقی خوب و خوشایند، احساسی زیبا و جریانی هدایت كننده را تجربه میكنی، این خداوند است كه حضور (خلاّق) خود را آشكار مینماید.
موفقیت در راه حق، به دست آوردن چیزی (مادی یا غیر مادی) كه برای تو لازم است و از دست دادن چیزی كه وجودش برایت مضرّ و مخرّب است، فیض الهی است.
وقتی از گناه و بدی حفظ میشوی و از گرفتاری و بلا مصون میمانی این در واقع نتیجهی حضور خلاّق الهی است...
گاه نیز افراد حضور الهی را در صور باطنی و ماورایی آن تجربه میكنند مثلاً ندایی باطنی را دریافت یا نوری سماوی را مشاهده میكنند. رؤیاهایی كه میبینید و علائمی كه در حوزهی تجربهی شما قرار میگیرد، همگی میتوانند پاسخهای خداوند باشند.
س-ولی اگر كسی خدا را خواند و تنها رنج و بدبختی را تجربه كرد چه؟
ج- تماس او با جریان حضور مخرب و ویرانگر خداوند است و از چنین ارتباطی جز این نباید انتظار داشت. برای بشر و ارواح مقدّس شایسته آنست كه ارتباطشان با حضور خلاّق الهی باشد.
س-چقدر باید خدا را بخوانیم تا پاسخمان بدهد؟
ج-بعضی اینطور فكر میكنند كه «خدا باید خیلی خوانده شود تا بالاخره كمی پاسخ دهد» البته وقتی انسان بر این اندیشه پافشاری میكند خداوند هم آن را عملی خواهد ساخت.
واقعیّت این است كه حتّی پیش از آن كه خدا را بخوانید، پاسخ میدهد. در همان لحظه كه میخوانید، پاسخ میدهد. بلافاصله بعد از آنكه میخوانید، پاسخ میدهد. بعد از روزها و شبها خواندن پاسخ میدهد. و بعد از سالها خواندن پاسخ میدهد. همهی اینها واقعیّت دارند. او همیشه پاسخ داده و این شما هستید كه باید پاسخش را دریابید. یكی حتّی قبل از سؤال كردن، جواب را در مییابد و دیگری بلافاصله و آن یكی با تأخیر. این به شما بستگی دارد كه «كی» جواب او را تشخیص دهید و متوجه شوید.
-...