«همانم كه هستم»
س- شما كه هستید؟ میخواهیم واقعیّت را از زبان خودتان بشنویم.
ج-راه را به اشتباه نروید. مهم این است كه خودتان را بشناسید. اساس، پاسخ به سؤال «من كیستم؟» است، نه «تو كیستی؟». چه ارزشی دارد كه بدانید من كیستم؟ فرض كنیم كه من بگویم، چه كسی هستم. امّا آیا شما به همین راحتی گفتهی مرا میپذیرید؟... این برای شما چه فرقی دارد؟ شما همان چیزی را باور دارید كه تصور كردهاید درست است. اگر من موافق خیالتان چیزی بگویم باورش میكنید و اگر بر خلاف آن بگویم آنرا مردود میشمارید. قصد شما این نیست كه بدانید «من كیستم» هر چند كه ظاهر سؤالتان اینطور نشان میدهد. شما در واقع میخواهید بدانید كه آیا من با نظر شما موافقم یا مخالف.
امّا فرزند آدم را دست كم نگیرید زیرا حامل هستی بزرگ است. اگر نیم نگاهی به عظمت الهی خود بیندازید دیگر چیزی برای شما عجیب و باورنكردنی نیست... آیا میفهمید چه میگویم؟ من همانم كه هستم.